Yazılarım‎ > ‎

17. Güne

21 Eki 2009 23:46 tarihinde Pinar ARPACI tarafından yayınlandı   [ 16 Nis 2011 13:07 tarihinde Pınar ARPACI tarafından güncellendi ]
Ölümün kokusunu ilk kez çocukluğumda duydum . Burnuma gelen kan kokusu taşıyordu onu ağır ağır . Bir şeyler vardı elinden kayıp giden ama senin tutamadığın . Ne kadar çabalarsan çabala gideceği varsa giden bir şeyler . Ufacık ellerimin arasında bir bedeni kavramaya çalışan ben ... Öylecene , kimsesizliğin ortasında yapayalnız iki beden ; biri acı çeken diğeri çektiren . Uzun sürmezdi zaman içindeysen eğer yalnızlıklar . Hani ? Ne gelen var ne giden ; zaman nerede ? Ne zaman durdu?