Yazılarım‎ > ‎

Bir ayrılış hikayesi

21 Eki 2009 22:47 tarihinde Pinar ARPACI tarafından yayınlandı   [ 16 Nis 2011 13:08 tarihinde Pınar ARPACI tarafından güncellendi ]
Erkek Kadına dedi ki :
-Seni Seviyorum , ama nasıl ,
Avuçlarımda camdan bir şey gibi kalbimi sıkıp
Parmaklarımı kanatarak ,
Kırasıya ,
Çıldırasıya ...
Erkek Kadına dedi ki :
-Seni Seviyorum , ama nasıl ,
Kilometrelerle derin , kilometrelerle dümdüz ,
Yüzde yüz , yüzde binbeşyüz ,
Yüzde hudutsuz kere yüz ...
Kadın Erkeğe dedi ki :
Baktım ,
Dudağımla , yüreğimle , kafamla ;
Severek , korkarak , eğilerek ,
Dudağına , yüreğine , kafana .
Şimdi ne söylüyorsam
Karanlıkta bir fısıltı gibi sen öğrettin bana .
Ve ben artık
Biliyorum :
Toprağın -
Yüzü güneşli bir ana gibi -
En son en güzel çocuğunu emzirdiğini ...
Fakat n'eyleyim
Saçlarım dolanmış
Ölmekte olanın parmaklarına
başımı kurtarmam kabil
değil!
Sen ,
Yürümelisin ,
Yeni doğan çocuğun
gözlerine bakarak ...
Sen ,
Yürümelisin ,
beni bırakarak ...
Kadın sustu
SARILDILAR
Bir kitap düştü yere ...
Kapandı bir pencere
AYRILDILAR

Nazım HİKMET